Spacer po dworcu, którego już nie ma – film o historii Łap

Jak wyglądał dawny dworzec kolejowy w Łapach? Co mieściło się w jego wnętrzach i dlaczego ten imponujący budynek zniknął z krajobrazu miasta?

Zapraszamy do obejrzenia filmu poświęconego jednemu z najważniejszych, a zarazem nieistniejących już zabytków Łap. Materiał powstał we współpracy z Urzędem Miejskim w Łapach jako część większego projektu opowiadającego historię Kolei Petersbursko-Warszawskiej.

Łapski dworzec wybudowano w latach 1860–1862, równocześnie z powstawaniem tej wielkiej magistrali kolejowej. Wzniesiono go na terenie ówczesnej wsi Łapy-Barwiki, zanim kolej na dobre odmieniła tę okolicę i przyczyniła się do rozwoju późniejszego miasta. Budynek miał ponad 80 metrów długości i przez wiele lat należał do najbardziej reprezentacyjnych obiektów w Łapach.

Dworzec nie był jedynie miejscem, w którym wsiadano do pociągów. Znajdowały się w nim poczekalnie przeznaczone dla podróżnych różnych klas, bufety, kasy, pomieszczenia służbowe i telegraf. Na piętrze urządzono mieszkania dla pracowników kolei, a w podziemiach mieściły się między innymi kuchnie, magazyny, piwnice oraz urządzenia grzewcze.

W ciągu kolejnych dziesięcioleci budynek wielokrotnie przebudowywano. Zmieniała się zarówno jego elewacja, jak i rozkład wnętrz. Dworzec witał zwykłych pasażerów, przedstawicieli władz oraz znamienitych gości. Był również świadkiem dramatycznych wydarzeń, które rozgrywały się w Łapach podczas obu wojen światowych.

We wrześniu 1939 roku budynek został częściowo zbombardowany. Pomimo zniszczeń jego zasadnicza bryła przetrwała wojnę, jednak po jej zakończeniu dworca nie odbudowano. Pozostałości gmachu rozebrano na początku lat pięćdziesiątych XX wieku. W jego miejscu powstał później prowizoryczny barak dworcowy, a następnie kolejne obiekty obsługujące podróżnych.

Film pozwala symbolicznie wejść do nieistniejącego budynku. Podstawą tej rekonstrukcji jest szczegółowy projekt dworca z 1860 roku, zachowany w Rosyjskim Państwowym Archiwum Historycznym w Petersburgu. Plany zostały przywiezione w 2016 r. przez autora filmu. Na planie zaznaczono nie tylko fasadę i układ obu kondygnacji, lecz również pomieszczenia służbowe, mieszkania kolejarzy, kuchnie, piwnice i fundamenty.

Zapraszamy na filmowy spacer po dworcu, którego już nie ma.